Afgelopen weekend dook ik 12 uur lang in de snelkookpan van de Hackers & Ravers AI Hackathon in het iconische Wintercircus in Gent. Hackathons zijn voor mij de ultieme speeltuin: een plek om in recordtempo ideeen te testen, te falen, bij te sturen en uiteindelijk iets werkends neer te zetten. Maar de meest waardevolle les van de dag zat hem verrassend genoeg niet in de code, maar in de mindset.
De kernles
AI wordt nog te vaak behandeld als een wondermiddel. In werkelijkheid begint elk waardevol AI-project bij een helder probleem, duidelijke frictie en een concreet gebruiksscenario.
AI is geen magisch poeder
Tijdens de hackathon werd een patroon pijnlijk duidelijk: veel teams blijven hangen in de zogenaamde solution space. Ze zien de eindeloze mogelijkheden van Artificial Intelligence en behandelen AI alsof je het gewoon over een project kunt uitstrooien. De technologie is indrukwekkend, maar het echte vertrekpunt wordt vaak vergeten: de problem space.
Een hypermoderne AI-oplossing is volledig waardeloos als ze geen echt probleem oplost of geen tastbare waarde creëert voor de eindgebruiker. Innovatie begint niet bij de tool, maar bij de frictie.
Innovatie begint bij de frictie, niet bij de tool.
Van abstractie naar realiteit: onze camera-to-checklist PoC
Met ons team hebben we dat principe meteen in praktijk gebracht. We kozen voor een tastbaar probleem: kwaliteitscontrole en procesregistratie in fysieke ruimtes. In plaats van een generieke AI-demo bouwden we een Proof of Concept waarbij een camera fysieke handelingen registreert en die realtime vertaalt naar een afgevinkte checklist, inclusief een berekende totaalscore.
Om te bewijzen dat de architectuur niet alleen in een gecontroleerde lab-omgeving werkte, trokken we met onze spullen naar een lokale bar. Tussen de chaos, ruis en onvoorspelbaarheid van een echte omgeving testten we het systeem zoals het later ook echt gebruikt zou kunnen worden. Het resultaat: een solide demo-video en een eerste werkende app-versie.
De waarde van een sandbox
Deze specifieke app was een echt sandbox-project: gebouwd voor de hackathon, niet per se om daarna verder productierijp uit te werken. Maar precies daarin zit de waarde van zulke weekends. Je ontdekt snel waar technologie echt tractie krijgt, waar architectuur standhoudt en waar je aannames nog te theoretisch waren.
Bij VorstersNV neem ik die les bewust mee in elk traject. Of het nu gaat om multi-agent AI-vloten, automatisatie of slimme kwaliteitscontroles: de eerste vraag blijft altijd dezelfde. Welk concreet probleem zijn we aan het oplossen? De technologie is slechts de hefboom. De echte waarde zit in het elimineren van bottlenecks en het slimmer maken van processen.
Wat ik meeneem naar volgende projecten
- Vertrek altijd vanuit een scherp afgelijnd probleem, niet vanuit een hype.
- Test architectuur zo snel mogelijk in een rommelige, echte context.
- Gebruik AI alleen waar het meetbaar waarde toevoegt voor gebruikers of processen.
- Behandel hackathons als een strategische sandbox, niet alleen als een demo-moment.
Op naar de volgende uitdaging.
